In de Trouw las ik over een schrijfwedstrijd. ‘Wat ik het liefst zou vergeten’ Nu is een van de mankementen die ik heb overgehouden aan mijn auto-ongeluk vergeetachtigheid. Ik vergeet niet alles. Het is met vlagen, en ik heb gaten in mijn geheugen zitten. Gebeurtenissen die ik me absoluut niet meer kan herinneren.
Ik krijg wel eens de opmerking dat ik me daar gelukkig mee moet prijzen. Ik concludeer daaruit dat een deel van de mensheid graag dingen vergeet. Natuurlijk, iedereen maakt dingen mee die het vergeten waard zijn. Toch? Ik hoor het in ieder geval vaak genoeg.

Ik zou me graag ‘alles, willen herinneren. Alles wat ik heb meegemaakt. Alles wat ik gedaan heb. Alles in het leven is een les namelijk.
Anyred, ik ga maar eens meedoen aan deze schrijfwedstrijd. Onder pseudoniem natuurlijk. Dat wel. Waarom ik meedoe? Omdat ik stiekem 1 gebeurtenis in mijn leven zou willen vergeten. Eentje maar. En daar ga ik over schrijven.

Iedere doorgewinterde muziekkenner kent natuurlijk de IJslandse band Sigur Ros. Zo niet, dan nu dan toch. De video die ik hieronder geplaatst heb vond ik zo geweldig, dat ik hem alleen daarom al een keer wilde loggen. Al geruime tijd bezit ik 3 Cd’s van ze, maar gezien de hoeveelheid muziek die ik bezit, kom ik er niet altijd aan toe er naar te luisteren. Toevallig hoorde ik de naam van de band vallen op de radio, waardoor ik er vandaag weer eens aan toe kwam. Je houd er van of je doet dat niet, maar zo is het met alle muziek natuurlijk. Het is overigens geen Metal deze keer *chuckle*

Vandaag had ik het dubbel zo druk als normaal vanwege een opdracht. Door mijn inzet heb ik dubbel zoveel resultaat weten te boeken. Ik ga dus tevreden mijn w-end in.
De titel is trouwens in het IJslands. Het betekent ‘wie weet’ en heeft alles te maken met plannen waar ik mee rondloop. Plannen waar ik me verder niet over uit laat op dit ogenblik.

Ik ging er altijd van uit dat ieder mens een doel heeft in zijn leven. Dat ieder mens een ander mens begrijpt als hij of zij met passie over zijn of haar doel praat. Niets is minder waar als die veronderstelling. Niet iedereen heeft een doel. Niet iedereen begrijpt de passie van een ander om een doel te bereiken.

Zelf heb ik een doel waar sommigen nog wel eens onbegrijpelijk over doen. Mijn last fight. Het is mijn doel, en ik zette de marker voor dat doel na dat ik mezelf met succes heb gerevalideerd. Ik deed dat gene wat de artsen niet konden ‘en, niet verwachte. En telkens zette ik nieuwe uitdagingen voor mezelf neer.

Ik heb ook altijd enorm veel interesse in de uitdagingen die anderen voor zichzelf zetten. De grenzen die mensen proberen te verleggen, en een uitdaging aangaan met hun eigen kunnen.
Wie een doel heeft, heeft een reden om te leven. Ik vond de docu Badwater dan ook erg inspirerend.
Hier vind je de gehele playlist voor de docu. Hieronder deel 1