In de Trouw las ik over een schrijfwedstrijd. ‘Wat ik het liefst zou vergeten’ Nu is een van de mankementen die ik heb overgehouden aan mijn auto-ongeluk vergeetachtigheid. Ik vergeet niet alles. Het is met vlagen, en ik heb gaten in mijn geheugen zitten. Gebeurtenissen die ik me absoluut niet meer kan herinneren.
Ik krijg wel eens de opmerking dat ik me daar gelukkig mee moet prijzen. Ik concludeer daaruit dat een deel van de mensheid graag dingen vergeet. Natuurlijk, iedereen maakt dingen mee die het vergeten waard zijn. Toch? Ik hoor het in ieder geval vaak genoeg.

Ik zou me graag ‘alles, willen herinneren. Alles wat ik heb meegemaakt. Alles wat ik gedaan heb. Alles in het leven is een les namelijk.
Anyred, ik ga maar eens meedoen aan deze schrijfwedstrijd. Onder pseudoniem natuurlijk. Dat wel. Waarom ik meedoe? Omdat ik stiekem 1 gebeurtenis in mijn leven zou willen vergeten. Eentje maar. En daar ga ik over schrijven.

Ik heb zelf niets met geloof. Met geloof in een God of zo. Ik heb ook niets tegen een geloof. Ik bedoel, als mensen willen geloven, moeten ze dat helemaal zelf weten. Ik respecteer een ieder zijn levensfilosofie en motivatie om iets te doen of ergens in te geloven. Wat andere mensen God noemen is volgens mij een kracht die in ons allemaal zit. Ieder mens moet het zelf doen. Daar helpt geen ontastbare God of heilige geest bij. Het geloof dat je het kunt en wat doorzettingsvermogen is wat je nodig hebt om alles te bereiken wat je wilt bereiken. Aan de andere kant kan ik het natuurlijk helemaal mis hebben. Er valt immers niets te bewijzen.

Ik kwam op deze gedachte toen ik een stukje las over iemand die beweerde dat God tot hem gesproken had. WTF? Ik ben dan gelijk een beetje nieuwsgierig hoe God klonk. Heeft hij een hoge, of juist een lage stem. Een typische stem van een roker, met zo’n kuchje tussendoor. Of is het een vrouwenstem? Want er zijn mensen die beweren dat God een vrouw is. -nu zijn sommige vrouwen goddelijk mooi dat wel, maar dat is weer een ander verhaal- Of, zomaar een gedachte, klonk God als de stem in je hoofd die je wel vaker hoort als je denkt? Want ik denk dat de mensen die zeggen met de almachtige te hebben gesproken, hun eigen gedachte verwarren met de stem van, uhm, God.

Ik loop er al een poos aan te denken compleet te stoppen met loggen. Na ruim zes jaar het Internet gebruikt te hebben om mijn wel en wee, mijn visie en opinie, mijn kijk op het leven, mijn ontwikkelingen, mijn foto’s, de films die ik zag, de muziek die ik hoorde, de gesprekken die ik had, en mijn dagelijkse beslommeringen te delen met wie het lezen wil, begin ik er heel af en toe tegen aan te hikken om hier mee door te gaan. Toch valt het niet mee om die beslissing te nemen. Het is iets wat bij mijn dagelijkse bezigheden is gaan horen. Even tien minuten zitten om wat te schrijven. Echt veel tijd kost het niet namelijk.

Vooralsnog zie ik dus wel wanneer ik er echt de brui aan geef. Voorlopig blijf ik het Internet bevuilen met mijn wel en wee, mijn visie en opinie, mijn kijk op het leven, mijn ontwikkelingen, mijn foto’s, de films die ik zag, de muziek die ik hoorde, de gesprekken die ik had, en mijn dagelijkse beslommeringen. Het is gewoon good 2 be me, en dat deel je met de rest *chuckle*