Deze week begonnen ook in Zeeland de scholen weer. Mijn zoon had nog een extra dagje vrij, dus die was gister hier. Maar ook voor hem is vandaag het blokken weer begonnen. Het zal de eerste dag wellicht nog een beetje meevallen, maar uiteindelijk zal er weer een berg huiswerk op het programma staan.

Gister viel me al op dat er hier op ’t dorp toch een paar moeders er voor gekozen hebben hun kinderen naar school te fietsen in plaats van ze met de auto te brengen of gebruik te maken van de dorps bus. Zelfs op de regenachtige ochtend van vandaag zag ik er gaan. Persoonlijk heb ik daar respect voor, want zo vaak zie je dat niet meer. En het is maar een paar kilometer. Je leert er je kinderen gelijk iets goeds mee, en de beweging is ook nog eens super goed voor lichaam en geest. Daarnaast kun je heerlijk genieten van de prachtige polder *chuckle* Ik wil trouwens niet zeggen dat iedereen maar moet gaan fietsen. Dat moet een ieder voor zich weten natuurlijk.

Dat de zomer voorbij zou zijn zoals sommigen beweren, trek ik ten zeerste in twijfel. Het kan niet altijd warm en onbewolkt zijn. Nederland zou Nederland niet zijn met zijn wisselvallige klimaat. Toen ik vanochtend in alle vroegte mijn rondje deed, genoot ik met volle teugen van de regen en de wat frissere wind. Toen ik vanmiddag mijn rondje deed, genoot ik weer van de zon.

Vandaag maar eens een ochtend ingepland voor wat grote schoonmaakachtige werkzaamheden. Al dat klussen kan redelijk wat stof veroorzaken op de plek waar de werkzaamheden worden uitgevoerd, en als je daar niets aan doet, loop je het uiteindelijk je gehele huis door. Vandaag dus geen geklus, geen werkzaamheden, maar wat schoonmaakgedoe en vooral veel buiten.
Wat wil een mens nog meer op zo’n stralende zomerdag?

De vooruitzichten voor komend w-end zijn ook goed, wat mij zeer tevreden stelt. Met een beetje geluk heb ik nog een uurtje of wat tijd om op de watersportdagen rond te hangen. En heb ik geen tijd dan maak ik dat. Anders wordt ik zo stoffig op den duur *chuckle*

Als ik wil, kan ik als dit door natuurlijke omstandigheden mogelijk is, elke avond de zon onder zien gaan. Vanuit mijn tuin. Vanuit mijn keuken. Vanuit mijn slaapkamer. Vanaf de dijk. Nog even, en ik zie hem in de middag al wegzakken achter de dijk. En als ik aan de dijk ben, zie ik hem in de Noordzee, en van de winter achter Zeeuws Vlaanderen oplossen aan de horizon.

Elke keer als ik dit wonderschone tafereel mag aanschouwen wordt ik weer gegrepen. Ik zag er al velen. En allemaal zijn ze anders. En elke keer denk ik heel even aan jou. Ik brak je hart, maar zal altijd om je blijven geven.